„Płonie ognisko i szumią knieje,
drużynowy jest wśród nas,
opowiada starodawne dzieje…”
Apel upamiętniający uchwalenie Konstytucji 3 Maja, przybrał charakter harcerskiego ogniska, przy którym drużynowa przenosi nas w czasie do wyjątkowego dla Polski okresu.
Wprowadza swych harcerzy w nastrój, opowiadając o dogasającym płomieniu, który, aby trwać, potrzebuje troski i podtrzymania.
Ognisko jako alegoria Polski, pięknie oddaje klimat i ducha tamtych trudnych dla naszej Ojczyzny czasów.
Cień wielkiej imperatorki majaczący na horyzoncie nie zwiastował niczego dobrego.
Lecz mimo wszystko, kilku wielkich Mężów stanęło na wysokości zadania i stworzyło pierwszy w Europie dokument, początkowo znany jako Ustawa Rządowa, a następnie jako Konstytucja 3 Maja.
Kim byli ci mężowie? Otóż: ostatni król Polski Stanisław August Poniatowski, Ignacy Potocki oraz Hugo Kołłątaj.
Piękny patriotyczny spektakl, uświadomił nam jak wyjątkowym krajem jesteśmy...
„Trzeci Maj” R. Suchodolski
Była wiosna , wiosna wkoło, nadszedł cudny maj,
Pełne pieśni każde sioło, świat się zmienił w raj!…
Hej, pamiętny ów dzień chwały - cudny ; „Trzeci Maj”!
Naród zgodny, silny, cały, chciał podźwignąć kraj!
„Naród z królem - król z Narodem, równy każdy stan,
Wolni wszyscy - wszyscy społem, kmieć, mieszczanin, pan…”
Tak głosiły sławne prawa, chlubny ojców czyn.
Nim Polska zmartwychwstała z upadku i win!…
W górę serca! - wstały świty, w Polsce cudny maj!
Blask ozłocił już gór już gór szczyty, wolny polski kraj!
Rozbudziła się w Narodzie wiara w siłę , moc!
Tylko trzeba trwać nam w zgodzie od świtu - po noc!
Niechaj z wieży biją dzwony jak jest wielki kraj .
Niech na wszystkie głoszą strony: „Wiwat Trzeci Maj”!
